Ben

foto

2007-09-21T23:51:00.000+02:00

weer wat foto's ... .

dag 29 / 30 / 31 terugreis

2007-09-15T14:26:00.000+02:00

We zijn terug in Belgenland welliswaar 3,5 uur extra moeten wachten in Atlanta ....

Dag 28 terug in Lima

2007-09-13T01:20:00.001+02:00

Deze morgen vertrokken in Ica, door Pisco gereden (epicentrum van de aardbeving, zag er echt wel slecht uit) en juist aangekoñmen in Lima, in de wijk Barranco ( hotel "safe in Lima" ook weer uitgebaat door een Belg) Nog 1 nachtje doorbrengen in Peru en dan morgen om middernacht de vlieger op richting België.

dag 27 Nazca / ica

2007-09-11T23:10:00.000+02:00

Dus gisterenavond de bus op richting Nazca. Zo af en toe geslapen en zo rond 6 uur kwamen we aan in Nazca. Bij aankomst effe wachten en toen kwam er iemand ons oppikken. de eerste vluchten zijn normaal zo rond 8 uur, maar vandaag niet want het was enorm betrokken. Dus maar wachten tot dat de zon zou gaan schijnen. Zo rond een uur of 9 kwam de zon er dan toch door en was het binnen de korste keren volledig open. Ineens moesten we dan 0p het vliegtuigje (zo een 1-motorig vliegtuigje Cesna). Maar het vliegtuigje moest behoorlijk schuin gaan hangen om de lijnen te zien en al snel voelde ik mijn maag draaien, maar geen noof dat gaat wel over (dacht ik). Al snel moest ik het fototoestel inruilen tegen een plastiek zakje ... .
Na een kwartiertje terug geland en dus de lijnen (soms met een half oog) gezien. Vervolgens werden we met een Amerikaanse slee naar Ica gebracht en afgezet voor het hotel. dit hotel wordt uitgebaat door een Belg. Keimooi hotel www.villajazmin.net

Dag 25 / 26 De Colca Canyon

2007-09-11T00:44:00.000+02:00

2 van de vreemdste dagen meegemaakt. Wij met een busje vol toeristen naar de Canyon. Dit was supertoerisrisch dat het geen naam had. vanavond de bus op richting Nazca. Verder verslag volgt nog ...

Dag 24 Arequipa

2007-09-08T15:12:00.000+02:00

Net wakker geworden, zo dadelijk onbijten en dan de stad verkennen, nog minder dan een week te gaan.
Morgen vertrekken we op een 2 daagse excursie naar de Colca-Canyon en daarna nemen de nachtbus richting Naszca om daar de lijnen te gaan bekijken, daarna door naar Lima.

We hebben de musea en de stad bezocht.

Dag 23 Arequipa

2007-09-08T00:19:00.000+02:00

Deze dag begon om 6 uur met een sirene, precies of Bolivië aan het aanvallen was, achteraf bleek dat er ergens in de stad een verkeersongeval was, en dat zo wereldkundig gemaakt werd. Vlaak daarna hevige knallen, we zijn er niet uit of het schoten waren of vuurwerk, een feit was wel dat de politie opendeur dag hield en daar ook al om 6 uur aan begon, met dus knallen en mooie muziek van de film Titanic.

Juist aangekomen in Arequipa. Alles goed verlopen, voor de rest niets speciaals te melden, buiten dat het hier gelukkig lekker warm weer is ... Een hotel gezocht, wat gaan eten en een flesje wijn soldaat gemaakt

Dag 22 Puno / Titicacameer

2007-09-07T02:36:00.000+02:00

In de voormiddag naar 1 van de drijvende eilanden geweest, namelijk Uros. Daar aangekomen stonden de bewoners ervan weer met vanalles klaar om te verkopen. Eigenlijk overal waar je in Peru komt en er is een mogelijkheid dat er toeristen komen, staan er wel enkele (tot vele) kraampjes om iets te verkopen. Hier op deze eilandjes was het niet anders, je krijgt zelfs medelijden ermee. Deze eilandjes drijven op het meer en bestaan uit turf en wat riet. je kan er zelfs op overnachten. Erheen gaan doe je met een bootje en dan doe je enkele eilandjes aan en keer je terug.
In de namiddag naar Sillustani geweest. Dit is een begraafplaats geweest in de Pre-inca en Inca tijd. Weer vallen de eindeloze vlaktes op, de droogte, en de bijhorende armoede op. Deze site ligt op 37 km van Puno dus daar met een toeristen busje naartoe, een gids die wel engels sprak, maar dat had ik meestal niet door, want het klonk hetzelfde als het Spaans. een uurtje daar rond gelopen en dan terug naar Puno. Hier brak juist toen we binnen zaten in restaurantje (waar we blijkbaar de enige klanten voor de ganse avond waren, wel heel lekker eten) weer een hevig onweer los. Dit is hier een keihard klimaat, als de zon schijnt 20-25 graden, als de zon weg is 10-15 C en in de nacht rond het vriespunt. Morgen vroeg nemen we de bus naar Arequipa, waar het normaal gezien aangenamer vertoeveb is ...

Dag 21 . Puno

2007-09-05T22:33:00.000+02:00

Deze middag aangekomen in Puno Inca-trail was geweldig en alles goed verlopen.
Nq de vermoeiende laatste dag van de Inca trail ·smorgens al vroeg uit de veren om de bus te nemen richting Puno aan het tititaca-meer. Deze ging ongeveer een uur of zeven duren. Na enkele uren veranderde het landschap drastisch. We kwamen in een soort Steppe-landschap terecht, heel droog en uitgestrekte vlaktes op zeer grote hoogtes. Persoonlijkvond ik niet dat het er mooier op werd. Aangekomen in Puno een taxi genomen naar het hotel, waar een zeer vriendelijke eigenaar ons uitgebreid uitleg gaf over Puno en het meer. Een soepje gaan eten en naar het meer geweest om het toch eens te zien. Ze doen ook hier wel moeite maar eigenlijk vind ik de stad spuglelijk en dat geeft toch weer een apart gevoel, de helft van de wegen is hier nog gewoon aarde en het krioelt hier van de politie, en opvallend meer bedelaars dan elders.In de avond gaan eten (hier weer politie voor de deur) en daar bijna een halve fruitwinkel op mijn bord gekregen, het as veel meer heb al beter gegegeten hier. Bij het naar huis wandelen de eerste regen in 21 dagen gezien, een hevig onweer barste los. Snel bedje in want die busreis kruipt niet in je koude kleren.

Dag 17/18/19/20 , Inca Trail

2007-09-01T00:35:00.000+02:00

We vertrekken op Inca trail, dit is een tocht van 4 dagen en zijn pas laat in de avond terug in Cusco
De volgende dag een bus naar Puno, dus het zal een tijdje stil zijn

we doen dit met de firma Enigma.
http://www.enigmaperu.com/english/usefulinfo.php
enigma
Adventure Tour Operator
Jirón Clorinda Matto de Turner #100
Urbanización Magisterial 1ª etapa
Cusco - Peru
T:
(084) 22 2155

(084) 976 2967
-->
F:
(084) 22 2153
e-mail:
info@enigmaperu.com

contactpersoon is Geraldine

Dag 17

Het was werkelijk kei-vrioeg opstaan. 3.15 uit het bedje. Iets na vieren kwam er precies een vrachtwagen aan, maar het was de bus om ons naar het begin van de Inca-trail te brengen. Zelf ben ik in slaap gedonderd tijdens de rit, maar Henk ai mij te vertellen dat het best wel mooie landschappen waren en de chauffeur behoorlijk tot zeer goed overweg kon met zijn bus. We waren slechts met drie toeristen voor deze tocht + 1 gids en maar liefst 8 dragers om alles te dragen. Aan het vetrekpunt om 6 uur aangekomen, wat ontbeten en dqn vertrokken. Snel een foto maken van het vertrekpunt, maar wat bleek, opname mislukt. He, hoe kon dat nu? Was ik toch niet mijn kaartje vergeten om te steken omdat ik de avond ervoor nog fotos had proberen te up-loaden (wat tot nu nog altijd niet gelukt is, inetrnet verbindingen te traag). Gelukkig was Sibbi ( de derde toeriste, een Britse), bereid om fotos te maken met hare camera en dan ze te copieren. Deze dag was wel behoorlijk zwaar maar het verschil met de Huaraz trekking was groot, zowel qua landschappen als luxe, hier was er zelfs warme lunch voorzien in eet-tent. De gids was en jonge vrouw van 25 Mari-Sol. Van haar kunnen we ook 2 zinnetjes toevoegen die me lang zullen bijblijven. 1. Hello, How are You 2. Just Kidding. Eigenlijk was haar enige bedoeling (nq uitleg te geven over de Inca-ruines) ons voor de zot te houden. Ze was wel heel ambitieus, ze sprqk Engels, Frans, Spaans , Quechua en nu was ze Japans aan het leren en ze as echt een poppemieke, zelfs effe stoppen om bij te shminken. In de avond op een prachtige kampplaats overnacht.

Dag 18

Dit was de zwaarste dag qua klimmeters; 2 passen over, 1 van 4200 meter en de andere van 3900 meter. Ook 2 ruines tegen gekomen. We warebn alledrie best wel in vorm die dag en omdqt we al om 6.30 vertrokken waren waren we de eerste groep op de Trail. Er worden maximaal 500 personen (incl. drqgers en gidsen) toegelaten op de trail. Uiteindelijk waren we al op de overnachtingsplaats om 14.30, gegeten, gerust, weer gegeten (ongelooflijk wat die mannen kunnen klaarmaken op 1 gasfornuisje) en dqn het tentje in. Wel veel muggen daar.

Dag 19

Deze dag was nog een beetje berg-op en de rest was berg-af. dat viel eigenlijk best wel tegen want mijne voet begon op te spelen. De trappen (rotsen) waren bij momenten echt wel stijl, mqqr de natuur was echt wel prachtig. Rond de midqg waren we al op de kampplaats, dit was echt wel een kampplaats, eigenlijk was dit gewoon een camping met een cafetaria en douches met warm water. Vlakbij lagen 2 ruines welke we in de na-middag bezocht hebben. ·s Avonds afscheid genomen van de dragers en de kok, nog een pintje gedronken en dqn bedje in want we moesten eruit om 3.45 om voor de menigte aan te komen in Machu Pichu.

Dag 20. Machu Picchu

Wat was me dat allemaal ·s morgens, aanschuiven qqn de uitgang van de kampplaats en toen begon de wedloop. (Bijna) iedereen wou precies als eerste bij de Sun-gate zijn om Machu Pichu te zien dus was het op begin voorbij gestoken worden a volonte. Na een tijd werd dit gelukkig minder en begonnen ij mensen voorbij te steken, die zich precies een beetje vergaloppeerd hadden. Aangekomen bij de Sun gqte zag vele verschillende reacties, van bleiten van geluk (Onze Britse toeriste) van ah , is het dit? (ik). Het was namelijk behoorlijk bewolkt en je had echt geen superzicht. Bij de afdeling werd het zicht beter en werd de grootsheid van de site snel duidelijk. Aangekomen op de site, uitleg gekregen van onze gids van de voorbije dagen en nog een paar keer plat gelegen van het lachen, want dat was geen normale. Nog enkele uren rondgelopen en rondgekeken en dan naar Aguas-calientes, een stadje aan de voet van de Machu picchu. De bus naar beneden was ook weer speciaal, na elke 2 haarspeld bochten stond er steeds weer hezelfd jongetje te wuiven, maw, hij liep via trappen naar beneden en aan de voet van de berg mocht hij op de bus om zo geld te verdienen... . Het dorpje was ook weer gek, de weg was gewoon een spoorlijn. De trein reed daar af en toe door en dan stopte gewoon iedereen eventjes tot de trein weer verder reed, dat duurde soms wel een half uur, maar ja, so what? . Om 17.00 mqt Peru rails terug naar Cusco, een rit van maar liefst 4.5 uur. Een gemiddelde snelheid van ongeveer 30 km/h) . Vooral het laatste uur was ongelooflijk. Vooruit rijden, stoppen, achteruit om van spoor te wisselen, stoppen, terug vooruit, en dat ne keer of 4. Behoorlijk murw toen we uit de trein kwamen, snel naar het hotel en maffen.

Dag 16. de streek rond Cusco

2007-09-01T00:24:00.001+02:00

Vandaag naar de ruines in de buurt van Cusco. De collectivo genomen en daar stond er ene op te lullen hoe erg alles toch niet was, dat hem maar 1 oog had (dat was wel duidelijk) dat ook zijn zus arm was, enz .... Ik dacht jong stop, want zijn enige doel was iets verkopen. Hij stopte niet maar de bus deed dat wel en hij vloog zowat van het midden van de bus helemaal naar voren, ja nu stopte hij ook. Maar geen nood, gewoon opstaan en hij begon gewoon opnieuw. Zijn stunt heeft wel gewerkt want hij heeft toch veel kwartet kaartjes verkocht. vervolgens de ruines bezocht en van de ene naar de andere gewandeld. We passeren op een gegeven moment 2 van die collectivo busjes met een paar gasten en op het moment dat we passeren beginnen die te lachen en zeggen die "hola los belgas". Dat was dus in de middle of nowhere, een van die mannen zal ons herkend hebben zeker. Ja, we worden populair hier ;-). Nu effe wat inkopen doen want morgen vertrekken we op Inca-trail, we moeten al om 4 uur in de morgen gereed staan.

Dag 15. verhuis / Pisac

2007-08-31T01:49:00.000+02:00

We moesten deze morgen van hotel wisselen. Maar deze morgen was het knallend opstaan, zo rond een uur of 7 waren er vuurwerk knallen, blijkbaar een traditie hier als er iets te vieren is. Onze spullen gepakt en verhuisd naar Hotel Niños. Dit is een hotel opgestart door een Nederlandse die straatkinderen opvangt. Na onze installatie in een 5!-persoonskamer (alleen voor ons 2) een collectivo genomen naar Pisac, dit koste omgerekend 50 eurocent om 35 km af te leggen. Aangekomen in het stadje, over de markt gelopen, deze was best wel groot. 100-den souveniers kraampjes, maar eigenlijk bijna niemand om iets te kopen. Hoe deze mensen overleven wordt met de dag meer en meer een raadsel. Vervolgens een taxi genomen naar de Inca-ruines. ter vergelijking dit koste 3,5 euro voor 3 km, snappen wie snappen wil. Deze ruines zijn mooi verschollen in de bergen en het sfeertje dqt er hing was bij momenten mystiek maar niettemin zeer rustig. Er was er zelfs ene die op zijn panfluit aan het blazen was, wat deze sfeer nog versterkte, tot de plaatselijke jeugd met hune MP3 -speler met beatles muziek naar boven kwam. Heel populair de Beatles, wel een paar decennia later, maar ook verkrijgbaar volledig uitgevoerd met panfluiten. Bij de laatste ruine ne vlaming (Wim Verlinden uit Boechout) tegen gekomen, de eerste op deze reis. De terug reis was in een chicken-bus (als haringen in een ton op mekaar gepropt) . Zo dadelijk iets eten ... . Toeval o toeval wie kwamen we tegen. De canadezen van de trekking in Huaraz. Een kleine pizzeria op´gezocht en daar weer ongelooflijke dingen beleefd, bv dat er 1 iemand achter de wijn heeft gezocht die we besteld hebben en dus een kwartier verdween en dan tot de conclusie kwam dat er gene meer was en nog tal van die dingen ... .

Dag 14: Cusco

2007-08-31T01:34:00.000+02:00

Een voormiddag om snel te vergeten, op zoek naar het busstation om tickets te kopen, en pff dat ging weer vlot? ... op z·n peruaans zullen we maar zeggen. Mensen duiken hier ook uit alle mogelijke hoekjes op, en vragen meestal waar we vandaan komen. Meestal is de herkenning van Belgie direct, maar niet zozeer het land zelf maar Andres Mendoza, Brugas. Vandaag toverde er ene een boek boven en we moesten wachten, bleek dat in dien boek op 6/07/07 een Belg iets ingeschreven had, en dat moest hij kwijt. In de namiddag een bolleta touristica gekocht om musea aan te doen, we hebben onder andere mummies gezien maar ook nog een hoop kitch. Opeens kwamen we ook weer dezelfde Franse toeristen tegen waarmee we de Santa Cruz trekking gedaan hebben., in ons hotel. Er was een museum pas open op 18.30 en wij daar dus zo rond 19.00 uur naartoe, bleek dat dat een dansvoorstelling was (anno 1950). En dien zaal zat propvol. Daarna gaan eten en dan de Irish pub eens vanbinnen gaan bekijken ... .

Dag 13: Dingen regelen in Cusco

2007-08-29T19:55:00.000+02:00

Vandaag kondigde zich aan als een dag om dingen te regelen, want we konden maar 3 nachten in het hotel blijven en we hebben de eerste september de Inca-trail dus moesten we nog enkele nachten een ander hotel zoeken.
Dit in de voormiddag gedaan en wat direct opvalt dat als de hotelletjes in de gids vermeld staan, direct hun prijzen verhoogd hebben met 25 procent en dqt het hier over het algemeen veel meer over de harde dollars gaat dan elders, overal vind je wel iemand die een activiteit wilt regelen, uw busticket boeken, ... .

In de na-middag moesten we onze Inca-trail bevestigen en dus op zoek naar het kantoor waar dit zou moeten liggen. Gevonden, maar daar had niemand er ooit van gehoord. Een internet cafe in en dqn nog maar eens opgezocht en blijkbaar waren ze dus verhuisd. Taxi tegen gehouden maar die had nog nooit van de straat gehoord, de tweede wel. Maar toe we daar weer aankwamen , leek dat ook niet echt de juiste plaats, het was en behoorlijk qfgelegen buurt. Toen viel de Sol van de chauffeur en wist hij in de buurt van de luchthaven nog een straat met dezelfde naam. deze keer wasd het juist, en mochten we in een soort wachtzaal plaatsnemen. Kwam daar na een minuut of 10 een vrouwtje binnen en die zei gewoon: Dag henk, dag Ben, terwijl we nog niets gezegd hadden. Vreemd, maar vervolgems mogen betalen joepie en zo was er weer een dag voorbij. S avonds alpaca gegegeten een soort Lama bij een restaurant uitgebaat door een Belg.

dag 12. Cusco

2007-08-28T01:57:00.000+02:00

Vanmorgen naar Cusco gevlogen en veilig geland. Nooi Hotel en redelijk weer, en de omgeving is weer totaal anders als al de rest.

In de bergen kwam altijd een bepaald zinnetje terug: "goodmorning , coca-tea, is good for head-eag" Coca Tea is gemaakt van Coca blaren en het is redelijk vqn smaak maar uwe mond gaat er verschrikkelijk vqn stinken. Hier in Cusco is het Hello Amigo, massage, my friend. Op bepaalde pleintjes is het bijna werkelijk mensen van u afduwen, ze willen alles aan u verkopen.

Op de avond iets gaan eten en vroeg bed in gedoken , voelde me weer niet al te best door de hoogte (3400 meter)

dag 11 in Lima

2007-08-26T02:44:00.000+02:00

Met de nachtbus terug naar Lima was achteraf gezien een slecht idee. Het waren slaapzetels maar zowel Henk als ik hebben eigelijk geen moment goed geslapen en waren behoorlijke wrakken toen we hier arriveerden. Direct en hotel opgezocht en de rest van de slaap ingehaald. Hier nog wat rondhangen en uitrusten en dan morgen vroeg richting Cusco. Hier in Lima is het nog steeds grijs en koud in vergelijking met Huaraz. Hier is het zo·n 15 graden terwijl het Huaraz zo rond de 25 graden was, een wereld van verschil.

dag 7/8/9/10 - ... op trektocht De Santa Cruz trektocht

2007-08-22T02:21:00.000+02:00

We laten iets weten als we in Lima zijn 26 augustus (27 voor jullie)

de tourtocht doen we met de hulp van volgend hotel:

• Huarac Alojamiento Familiar - Casa de Hospedaje Dirección: Jr. Amadeo Figueroa Nº 1273 La Soledad - Huaraz/Huaraz Pagina web: www.huarac.8m.com E-mail: nsalvatir@hotmail.com

contactpersoon. Francisco

Dag 7

We moesten ql om 6 uur gepakt en gezakt zijn voor de trektocht, dus uit onze nest om 05.15. Vervolgens met de taxi naar het busstation, wat eigenlijk niet meer was als een ruimte tussen 2 huizen waar met verf "bus station" gemarkeerd stond. Vervolgens verder met toyota busjes naar het begin, het busje was voorzien van extra steunbalken en snel werd duidelijk waarom dit nodig was. Gewoon over een aardeweg naar boven en dat gedurende 2 uur alleen maar stijgen door het nationaal park, met de nodige uitzichten. Onderweg lag er een ongelooflijk prachtig meer met een heel mooie kleur. Aangekomen op de vertrekplaats de ezels opgeladen en dan verder te voet de bergen in. De eerste dag hebben we dan overnacht op ongeveer 3800 meter wat eigenlijk best wel hoog is, wetende dat bv de Mont Blanc bijvoorbeeld 4810 meter. Henk had al een beetje hoofdpijn van de hoogte, bij mij ging alles kiplekker, en ikhad dan ook nog eens en enorme eetlust. Die nqcht was het wel behoorlijk koud, de temperqtuur zakte van zo een 25 graden overdag naar ergens juist onder het vriespunt.

Dag 8
Deze dag kondigde zich aan als de zwaarste dag van de 4. maar liefst stijgen tot Punta Union (4750 meter) We hebben de hele dag op een zeer rustig tempo gewandeld, dit was absoluut nodig gezien de hoogte. De hoofdpijn van Henk was zo goed als over. Zo rond half 2 hebben we de top bereikt en wel pomp af maar voldaan. Gegeten op de top en daar even blijven zitten en dan afdalen naar 4200 meter waar we onze tweede nacht gingen doorbrengen. Toen we op de kampplaats arriveerde kreeg ik mij toch ne klop, misselijk jong, nie gewoon, en de darmpjes begonnen zich ook te manifesteren. En ja hoor, na het eten was het zover, overgeven en diaree, en dat zo van 11 uur s avonds tot s morgens, hoogteziek.

Dag 9
Enige oplossing tegen hoogteziek zijn, dalen, en dit ook gedaan. Wel behoorlijk af gezien want veel energie zat er niet meer in mijn lijf. Toch de kampplaats al redelijk vroeg gehaald en nu zaten we op ongeveer 3800 meter, een wereld van verschil met eregens boven de 4000 meter.
In de nacht heel goed geslapen, im tegenstelling tot de ezel driver die aan de drank had gezeten door de dag en dus strontzat was, en eigenlijk zijn ezels kwijt was.

Dag 10
Slechts een wandeling van 3 uur en dan met de busjes terug naar het hotel. Tijdens de wandeling heel veel mooie plekjes gezien. De donkey-driver was in de zevende hemel want zijn ezels waren spontaan terug gekomen. Goed voor hem want hij was er de eerste dag al 1 van de 4 kwijt gespeeld. De douche in het hotel deed ongelooflijk veel deugd. S avonds met de gids en de rest van het groepje (een koppel Canadezen en een koppel Fransen) nog een Pisco Sour (Pisco /Lemon/eiwit/ijsblokjes) gedronken en toen de nachtbus op naar Lima.

PS enkele fotos toegevoegd

Dag 6. Dinsdag 21 Augustus

2007-08-22T01:56:00.000+02:00

De tweede volle dag in Huaraz, je hebt echt wel tijd nodig om te wennen aan de hoogte. Een dagtocht gepland naar de ruines van Wilcahaun. Het eerste gedeelte naar el Pina met de taxi gegaan. Dit dorpje was een soort bewaakte wijk, waarschijnlijk voor de meer welgestelde Peruviaan. Vervolgens te voet door de bergen naar de Ruines van1100 jaar oud , met dank aan de plaatselijke bergbevolking die echt heel behulpzaam zijn voor de weg, die eigenlijk niet moeilijk was, maar je kon de ruines op verschillende manieren bereiken en spijtig genoeg sprak het merendeel van de mensen Quecha wat ons niet echt verder hielp. Bij de ruines van ne jonge gast van 18 die toerisme studeerde uitleg gekregen en hij heeft ons dan verder begeleid naar de warm water bronnen. Hij probeerde Engels te leren, wij proberen Spaans te leren dus bij elk beest dat we tegen kwamen . donkey, cow, .... . Vandaar terug naar Huaraz en nu zit ik hier. Zo dadelijk eten. Vanaf morgen zitten we op een 4-daagse trektocht de Santa Cruz . We zijn terug in Huaraz op zaterdagavond. de busreis terug naar Lima is voorzien voor zaterdagnacht op zondag en dan op zondag een dagje Lima en dan naar Cuzco.

PS. enkele nieuwe fotos toegevoegd

Dag 5. Maandag 20 Augustus

2007-08-22T01:44:00.000+02:00

Omdat we nog steeds niets weten over het lot van de rugzak van Henk, is er maar 1 oplossing. inkopen doen. De plaatselijke markt afgelopen en de noodzakelijke dingen gekocht. Een kippenssoep (alles is hier met kip) gegeten, wel meer dan 1.5 uur op moeten wachten, ze zullen de kip nog hebben moeten slachten. Na het eten weer verder spullen bij mekaar gezocht en dan eens dingen gaan uitwassen en wat genieten van het zonnetje op het terras. Nog een kleine wandeling gemaakt en vervolgens zijn we weer gaan eten (t precies of we niets anders doen). Dit keer was het bij ne Thai die in Peru is komen wonen, het was redelijhk hot en Spicy. Snel de foto·s op het net gezet, je vindt hier werkelijk op elke hoek PC met internet aansluiting. Meestal kost dit 50 centimos per 20 minuten, omgerekend 10 eurocent. En toen zijn we te weten gekomen dat Henk zijne rugzak in Lima staat in het hotel waar we de eerste nachten overnacht hebben.

de eerste foto·s

2007-08-21T05:06:00.000+02:00

te zien via de link ...

Dag 4 Zondag 19/08

2007-08-21T04:30:00.000+02:00

De busreis naar Huaraz vertrok om 09.30 Het busstation was wel enorm beveiligd. Het zijn dan ook enorme luxe-touring car bussen. Aan boord zijn een hostess en een paar beveiligings agenten. Eigenlijk is dat wel nodig want om uit Lima te komen moet je weer door de sloppenwijken. Vooraleer je uit de wijken en voorsteden bent ben je al snel een 2 uur aan het rijden. Toen kwamen we in een soort niemandsland met alleen aan de rechterkant zand en aan de andere kant de Stille oceaan. Uiteindelijk kwamen we dan in het andesdgebergte en na omgeveer een 7 uur rijden zijn we dan aangekomen in Huaraz. Naar het hotel gewandeld (best wel mooie kamers met een enorme goede douche) en meteen werd de hoogte ook duidelijk, gewoon doodop van 500 meter te lopen. Huaraz ligt op ongeveer 3100 meter hoogte. Wat opviel was dat hier in bepaalde straten meer toeristen rondliepen dan locals. Vervolgens iets gaan eten en een restaurant Pacha Mama en toen nog wat proberen te bellen om de rugzak van Henk te traceren, maar het was zondag en dat is ne heilige dag in Peru, dus we kregen niemand aan de lijn.

dag 3. Zaterdag 18/07

2007-08-20T04:28:00.000+02:00

Wakker geworden en gelukkig mijne rugzak was er, maar er was er maar slechts ene. De rugzak van Henk was er niet bij. We zijn de stad ingetrokken na wat gebeld te hebben met de luchthaven, en geen probleem , de rugzak komt zaterdagnacht aan, dat hebben we nog gehoord he. Maar we mochten s avonds om 8 uur bellen en dan zouden ze zeggen of hij op de vlieger zat. Dat heeft Henk dan ook gedaan, en nu zat de rugzak op een vlucht van American Airlines ipv Delta, en zou hij ergens tussen Athene! en Lima zitten en nu was het dus niet meer zo zeker dat hij die nacht zou toekomen. Zondag ochtend bleek het dus dat hij er niet was... .
Maar we hadden intussen al besloten Lima te verlaten op zondag en met de bus naar Huaraz te gaan. Dit was normaal gepland voor de laatste week van de reis maar door de aardbeving een kleine changement de decor. De reis gaan boeken en een hqpje gegeten. Vervolgens naar de catacomben van el Monestario de San Fransico gaan kijken, een van de gebouwen die een aardbeving in 1687 doorstaan heeft. onder deze kerk liggen naar schatting 30.000 mensen begraven in massagraven. Er was ook een museum waar kostbare schilderijem gewoon in de openlucht hangen onder een gallerij en door het licht zwart worden, dus de peruviaanse oplossing is als volgt. je mag geen fotos meer nemen want de flits is niet goed voor de schilderijen, maar ze ergens binnen hangen, nee hoor. Daarna een taxi genomen naar de wijk Baranco waar we een pizza en een flesje Peruaanse wijn gedronken hebben. Morgen een busreis van 8 uur voor de boeg ... .

Dag 2 vrijdag 17/08

2007-08-18T18:26:00.000+02:00

Het begin van dag 2 was om te zeggen schokkend, letterlijk dan, een naschok van de aardbeving van 15/08. Het epicentrum lag weer in de buurt van Pisco en Ica. We hebben dit slechts een seconde of 10 gevoeld en toen was het over. Dus gaan ontbijten (avondeten als je Belgische tijd rekent) in een zaakje met de redelijk onuitspreekbqre naam "Accllahuasy". Vervolgens het oude stadscentrum verkent maar wat direct opvalt is dat Lima altijd bewolkt is, niet van wolken maar van de smog. In de na-middag een minibus genomen naar de ruines van Pachacamac geweest. Wat me vooral gaat bijblijven is de rit heen en terug, omdat je hier de sloppenwijken van Lima doorkruist en dat is in geen enkele reisgids beschreven ... ongelooflijk eigenlijk ... .
s Avonds in de wijk Miraflores gaan eten en het contrast met de na-middag kon niet groter, Mc Donalds, Starbucks, ... lichtreclames en noem maar op. Daarna nog een pintje gedronken en het reisschema herbekeken want een heel gbied is op het moment niet bereikbaar met de Terra motto.
En nu maar hopen dat onze bagage op de volgende vlieger zit ...

NB. mijne rugzak zat er wel op, dien van de Henk niet :-(

De heenreis

2007-08-18T18:10:00.000+02:00

s Morgens al vroeg opgehald door een prive Taxi bedrijf :-) en zo via Lint Naar Zaventem, met toch wel veel zenuwen in de buik. Het eerste wat we zagen was dat de vlucht vertraagd was, damn, en we hadden niet zoveel tijd om over te stappen. Gelukkig dat de man bij de incheck-balie (ja hoor, zeer betrouwbaar, hij sprak wel 8 talen) onze bagage rechtstreeks liet gaan en we deze niet opnieuw moesten inchecken in Atlamta. De vlucht was goed, een formulier ingevuld voor de Douane, en met dezelfde vertraging geland in Atlanta. Door de Security, maar wat bleek, een formulier te weinig ingevuld en dus erbij invullen, maar bij deze was ik dus verdacht,waarop ik naar een ander kantoortje moest waar ze me nog eens checkten ... . Resultaat van dit alles dat we na een spuurt van 400 meter maar net het vliegtuig haalden. De vlucht naar Lima as ook weer rustig en intussen was het al 23.30 plaatselijke tijd vooraleer we door de security waren, snel ff bagage oppikken, maar helaas, driewerf helaas, deze was er niet. Weer wachten, formulieren imvullen en dan uiteindelijk om 02.00 uur in het hotel. (gelukkig had de taxi gewoon 3 uur blijven wachten ... ) zo eindigde dag 1 ...

We zijn er ...

2007-08-17T17:44:00.000+02:00

Voor al degene die het willen weten, we zijn dus een kot in de nacht aangekomen zo rond een uur of twee. Enig probleempje: de bagage was er niet. Niet geheel onverwacht als we de chaos van de Amerikanen op hun luchthaven gezien hebben.
Groetjes en tot later
BTW we zijn zeven uur achter op jullie, dus hier is het nu 11 uur in de morgen

het vluchtschema

2007-07-28T18:32:00.000+02:00

vertrek 16 augustus:

Brussel-Atlanta flight 125 vertrek: 10.30 aankomst: 14.15 aantal uren vliegen: 9.45
Atlanta-Lima flight 335 vertrek: 17.10 aankomst: 22.45 aantal uren vliegen: 6.34

terug 14 september in Lima / 15 september in Brussel

Lima-Atlanta flight 274 vertrek,: 00.25 aankomst 08.10 aantal uren vliegen: 6.48
Atlanta-Brussel flight 124 vertrek: 17.40 aankomst; 8.30 aantal uren vliegen: 8.50

Ah ja, we vliegen met Delta

foto's gaan te zien zijn op ....

2007-06-05T18:35:00.000+02:00

Foto's te bekijken op http://picasaweb.google.com/ben.maesen

de start ....

2007-06-04T21:12:00.000+02:00

Deze blog is gemaakt voor mijn reis naar Peru.
We (Henk en ik) vertrekken op 16 augustus naar Peru ...
De bedoeling is dat ik hier zoveel mogelijk mijn avonturen en belevenissen voor het thuisfront wereldkundig ga maken.

dus nu ga ik wat testen hoe dit werkt :-)