Dag 15. verhuis / Pisac

We moesten deze morgen van hotel wisselen. Maar deze morgen was het knallend opstaan, zo rond een uur of 7 waren er vuurwerk knallen, blijkbaar een traditie hier als er iets te vieren is. Onze spullen gepakt en verhuisd naar Hotel Niños. Dit is een hotel opgestart door een Nederlandse die straatkinderen opvangt. Na onze installatie in een 5!-persoonskamer (alleen voor ons 2) een collectivo genomen naar Pisac, dit koste omgerekend 50 eurocent om 35 km af te leggen. Aangekomen in het stadje, over de markt gelopen, deze was best wel groot. 100-den souveniers kraampjes, maar eigenlijk bijna niemand om iets te kopen. Hoe deze mensen overleven wordt met de dag meer en meer een raadsel. Vervolgens een taxi genomen naar de Inca-ruines. ter vergelijking dit koste 3,5 euro voor 3 km, snappen wie snappen wil. Deze ruines zijn mooi verschollen in de bergen en het sfeertje dqt er hing was bij momenten mystiek maar niettemin zeer rustig. Er was er zelfs ene die op zijn panfluit aan het blazen was, wat deze sfeer nog versterkte, tot de plaatselijke jeugd met hune MP3 -speler met beatles muziek naar boven kwam. Heel populair de Beatles, wel een paar decennia later, maar ook verkrijgbaar volledig uitgevoerd met panfluiten. Bij de laatste ruine ne vlaming (Wim Verlinden uit Boechout) tegen gekomen, de eerste op deze reis. De terug reis was in een chicken-bus (als haringen in een ton op mekaar gepropt) . Zo dadelijk iets eten ... . Toeval o toeval wie kwamen we tegen. De canadezen van de trekking in Huaraz. Een kleine pizzeria op´gezocht en daar weer ongelooflijke dingen beleefd, bv dat er 1 iemand achter de wijn heeft gezocht die we besteld hebben en dus een kwartier verdween en dan tot de conclusie kwam dat er gene meer was en nog tal van die dingen ... .

Dag 14: Cusco

Een voormiddag om snel te vergeten, op zoek naar het busstation om tickets te kopen, en pff dat ging weer vlot? ... op z·n peruaans zullen we maar zeggen. Mensen duiken hier ook uit alle mogelijke hoekjes op, en vragen meestal waar we vandaan komen. Meestal is de herkenning van Belgie direct, maar niet zozeer het land zelf maar Andres Mendoza, Brugas. Vandaag toverde er ene een boek boven en we moesten wachten, bleek dat in dien boek op 6/07/07 een Belg iets ingeschreven had, en dat moest hij kwijt. In de namiddag een bolleta touristica gekocht om musea aan te doen, we hebben onder andere mummies gezien maar ook nog een hoop kitch. Opeens kwamen we ook weer dezelfde Franse toeristen tegen waarmee we de Santa Cruz trekking gedaan hebben., in ons hotel. Er was een museum pas open op 18.30 en wij daar dus zo rond 19.00 uur naartoe, bleek dat dat een dansvoorstelling was (anno 1950). En dien zaal zat propvol. Daarna gaan eten en dan de Irish pub eens vanbinnen gaan bekijken ... .

Dag 13: Dingen regelen in Cusco

Vandaag kondigde zich aan als een dag om dingen te regelen, want we konden maar 3 nachten in het hotel blijven en we hebben de eerste september de Inca-trail dus moesten we nog enkele nachten een ander hotel zoeken.
Dit in de voormiddag gedaan en wat direct opvalt dat als de hotelletjes in de gids vermeld staan, direct hun prijzen verhoogd hebben met 25 procent en dqt het hier over het algemeen veel meer over de harde dollars gaat dan elders, overal vind je wel iemand die een activiteit wilt regelen, uw busticket boeken, ... .

In de na-middag moesten we onze Inca-trail bevestigen en dus op zoek naar het kantoor waar dit zou moeten liggen. Gevonden, maar daar had niemand er ooit van gehoord. Een internet cafe in en dqn nog maar eens opgezocht en blijkbaar waren ze dus verhuisd. Taxi tegen gehouden maar die had nog nooit van de straat gehoord, de tweede wel. Maar toe we daar weer aankwamen , leek dat ook niet echt de juiste plaats, het was en behoorlijk qfgelegen buurt. Toen viel de Sol van de chauffeur en wist hij in de buurt van de luchthaven nog een straat met dezelfde naam. deze keer wasd het juist, en mochten we in een soort wachtzaal plaatsnemen. Kwam daar na een minuut of 10 een vrouwtje binnen en die zei gewoon: Dag henk, dag Ben, terwijl we nog niets gezegd hadden. Vreemd, maar vervolgems mogen betalen joepie en zo was er weer een dag voorbij. S avonds alpaca gegegeten een soort Lama bij een restaurant uitgebaat door een Belg.

dag 12. Cusco

Vanmorgen naar Cusco gevlogen en veilig geland. Nooi Hotel en redelijk weer, en de omgeving is weer totaal anders als al de rest.

In de bergen kwam altijd een bepaald zinnetje terug: "goodmorning , coca-tea, is good for head-eag" Coca Tea is gemaakt van Coca blaren en het is redelijk vqn smaak maar uwe mond gaat er verschrikkelijk vqn stinken. Hier in Cusco is het Hello Amigo, massage, my friend. Op bepaalde pleintjes is het bijna werkelijk mensen van u afduwen, ze willen alles aan u verkopen.

Op de avond iets gaan eten en vroeg bed in gedoken , voelde me weer niet al te best door de hoogte (3400 meter)

dag 11 in Lima

Met de nachtbus terug naar Lima was achteraf gezien een slecht idee. Het waren slaapzetels maar zowel Henk als ik hebben eigelijk geen moment goed geslapen en waren behoorlijke wrakken toen we hier arriveerden. Direct en hotel opgezocht en de rest van de slaap ingehaald. Hier nog wat rondhangen en uitrusten en dan morgen vroeg richting Cusco. Hier in Lima is het nog steeds grijs en koud in vergelijking met Huaraz. Hier is het zo·n 15 graden terwijl het Huaraz zo rond de 25 graden was, een wereld van verschil.

dag 7/8/9/10 - ... op trektocht De Santa Cruz trektocht

We laten iets weten als we in Lima zijn 26 augustus (27 voor jullie)

de tourtocht doen we met de hulp van volgend hotel:

• Huarac Alojamiento Familiar - Casa de Hospedaje Dirección: Jr. Amadeo Figueroa Nº 1273 La Soledad - Huaraz/Huaraz Pagina web: www.huarac.8m.com E-mail: nsalvatir@hotmail.com

contactpersoon. Francisco


Dag 7

We moesten ql om 6 uur gepakt en gezakt zijn voor de trektocht, dus uit onze nest om 05.15. Vervolgens met de taxi naar het busstation, wat eigenlijk niet meer was als een ruimte tussen 2 huizen waar met verf "bus station" gemarkeerd stond. Vervolgens verder met toyota busjes naar het begin, het busje was voorzien van extra steunbalken en snel werd duidelijk waarom dit nodig was. Gewoon over een aardeweg naar boven en dat gedurende 2 uur alleen maar stijgen door het nationaal park, met de nodige uitzichten. Onderweg lag er een ongelooflijk prachtig meer met een heel mooie kleur. Aangekomen op de vertrekplaats de ezels opgeladen en dan verder te voet de bergen in. De eerste dag hebben we dan overnacht op ongeveer 3800 meter wat eigenlijk best wel hoog is, wetende dat bv de Mont Blanc bijvoorbeeld 4810 meter. Henk had al een beetje hoofdpijn van de hoogte, bij mij ging alles kiplekker, en ikhad dan ook nog eens en enorme eetlust. Die nqcht was het wel behoorlijk koud, de temperqtuur zakte van zo een 25 graden overdag naar ergens juist onder het vriespunt.

Dag 8
Deze dag kondigde zich aan als de zwaarste dag van de 4. maar liefst stijgen tot Punta Union (4750 meter) We hebben de hele dag op een zeer rustig tempo gewandeld, dit was absoluut nodig gezien de hoogte. De hoofdpijn van Henk was zo goed als over. Zo rond half 2 hebben we de top bereikt en wel pomp af maar voldaan. Gegeten op de top en daar even blijven zitten en dan afdalen naar 4200 meter waar we onze tweede nacht gingen doorbrengen. Toen we op de kampplaats arriveerde kreeg ik mij toch ne klop, misselijk jong, nie gewoon, en de darmpjes begonnen zich ook te manifesteren. En ja hoor, na het eten was het zover, overgeven en diaree, en dat zo van 11 uur s avonds tot s morgens, hoogteziek.

Dag 9
Enige oplossing tegen hoogteziek zijn, dalen, en dit ook gedaan. Wel behoorlijk af gezien want veel energie zat er niet meer in mijn lijf. Toch de kampplaats al redelijk vroeg gehaald en nu zaten we op ongeveer 3800 meter, een wereld van verschil met eregens boven de 4000 meter.
In de nacht heel goed geslapen, im tegenstelling tot de ezel driver die aan de drank had gezeten door de dag en dus strontzat was, en eigenlijk zijn ezels kwijt was.

Dag 10
Slechts een wandeling van 3 uur en dan met de busjes terug naar het hotel. Tijdens de wandeling heel veel mooie plekjes gezien. De donkey-driver was in de zevende hemel want zijn ezels waren spontaan terug gekomen. Goed voor hem want hij was er de eerste dag al 1 van de 4 kwijt gespeeld. De douche in het hotel deed ongelooflijk veel deugd. S avonds met de gids en de rest van het groepje (een koppel Canadezen en een koppel Fransen) nog een Pisco Sour (Pisco /Lemon/eiwit/ijsblokjes) gedronken en toen de nachtbus op naar Lima.


PS enkele fotos toegevoegd

Dag 6. Dinsdag 21 Augustus

De tweede volle dag in Huaraz, je hebt echt wel tijd nodig om te wennen aan de hoogte. Een dagtocht gepland naar de ruines van Wilcahaun. Het eerste gedeelte naar el Pina met de taxi gegaan. Dit dorpje was een soort bewaakte wijk, waarschijnlijk voor de meer welgestelde Peruviaan. Vervolgens te voet door de bergen naar de Ruines van1100 jaar oud , met dank aan de plaatselijke bergbevolking die echt heel behulpzaam zijn voor de weg, die eigenlijk niet moeilijk was, maar je kon de ruines op verschillende manieren bereiken en spijtig genoeg sprak het merendeel van de mensen Quecha wat ons niet echt verder hielp. Bij de ruines van ne jonge gast van 18 die toerisme studeerde uitleg gekregen en hij heeft ons dan verder begeleid naar de warm water bronnen. Hij probeerde Engels te leren, wij proberen Spaans te leren dus bij elk beest dat we tegen kwamen . donkey, cow, .... . Vandaar terug naar Huaraz en nu zit ik hier. Zo dadelijk eten. Vanaf morgen zitten we op een 4-daagse trektocht de Santa Cruz . We zijn terug in Huaraz op zaterdagavond. de busreis terug naar Lima is voorzien voor zaterdagnacht op zondag en dan op zondag een dagje Lima en dan naar Cuzco.

PS. enkele nieuwe fotos toegevoegd

Dag 5. Maandag 20 Augustus

Omdat we nog steeds niets weten over het lot van de rugzak van Henk, is er maar 1 oplossing. inkopen doen. De plaatselijke markt afgelopen en de noodzakelijke dingen gekocht. Een kippenssoep (alles is hier met kip) gegeten, wel meer dan 1.5 uur op moeten wachten, ze zullen de kip nog hebben moeten slachten. Na het eten weer verder spullen bij mekaar gezocht en dan eens dingen gaan uitwassen en wat genieten van het zonnetje op het terras. Nog een kleine wandeling gemaakt en vervolgens zijn we weer gaan eten (t precies of we niets anders doen). Dit keer was het bij ne Thai die in Peru is komen wonen, het was redelijhk hot en Spicy. Snel de foto·s op het net gezet, je vindt hier werkelijk op elke hoek PC met internet aansluiting. Meestal kost dit 50 centimos per 20 minuten, omgerekend 10 eurocent. En toen zijn we te weten gekomen dat Henk zijne rugzak in Lima staat in het hotel waar we de eerste nachten overnacht hebben.

de eerste foto·s

te zien via de link ...

Dag 4 Zondag 19/08

De busreis naar Huaraz vertrok om 09.30 Het busstation was wel enorm beveiligd. Het zijn dan ook enorme luxe-touring car bussen. Aan boord zijn een hostess en een paar beveiligings agenten. Eigenlijk is dat wel nodig want om uit Lima te komen moet je weer door de sloppenwijken. Vooraleer je uit de wijken en voorsteden bent ben je al snel een 2 uur aan het rijden. Toen kwamen we in een soort niemandsland met alleen aan de rechterkant zand en aan de andere kant de Stille oceaan. Uiteindelijk kwamen we dan in het andesdgebergte en na omgeveer een 7 uur rijden zijn we dan aangekomen in Huaraz. Naar het hotel gewandeld (best wel mooie kamers met een enorme goede douche) en meteen werd de hoogte ook duidelijk, gewoon doodop van 500 meter te lopen. Huaraz ligt op ongeveer 3100 meter hoogte. Wat opviel was dat hier in bepaalde straten meer toeristen rondliepen dan locals. Vervolgens iets gaan eten en een restaurant Pacha Mama en toen nog wat proberen te bellen om de rugzak van Henk te traceren, maar het was zondag en dat is ne heilige dag in Peru, dus we kregen niemand aan de lijn.

dag 3. Zaterdag 18/07

Wakker geworden en gelukkig mijne rugzak was er, maar er was er maar slechts ene. De rugzak van Henk was er niet bij. We zijn de stad ingetrokken na wat gebeld te hebben met de luchthaven, en geen probleem , de rugzak komt zaterdagnacht aan, dat hebben we nog gehoord he. Maar we mochten s avonds om 8 uur bellen en dan zouden ze zeggen of hij op de vlieger zat. Dat heeft Henk dan ook gedaan, en nu zat de rugzak op een vlucht van American Airlines ipv Delta, en zou hij ergens tussen Athene! en Lima zitten en nu was het dus niet meer zo zeker dat hij die nacht zou toekomen. Zondag ochtend bleek het dus dat hij er niet was... .
Maar we hadden intussen al besloten Lima te verlaten op zondag en met de bus naar Huaraz te gaan. Dit was normaal gepland voor de laatste week van de reis maar door de aardbeving een kleine changement de decor. De reis gaan boeken en een hqpje gegeten. Vervolgens naar de catacomben van el Monestario de San Fransico gaan kijken, een van de gebouwen die een aardbeving in 1687 doorstaan heeft. onder deze kerk liggen naar schatting 30.000 mensen begraven in massagraven. Er was ook een museum waar kostbare schilderijem gewoon in de openlucht hangen onder een gallerij en door het licht zwart worden, dus de peruviaanse oplossing is als volgt. je mag geen fotos meer nemen want de flits is niet goed voor de schilderijen, maar ze ergens binnen hangen, nee hoor. Daarna een taxi genomen naar de wijk Baranco waar we een pizza en een flesje Peruaanse wijn gedronken hebben. Morgen een busreis van 8 uur voor de boeg ... .

Dag 2 vrijdag 17/08

Het begin van dag 2 was om te zeggen schokkend, letterlijk dan, een naschok van de aardbeving van 15/08. Het epicentrum lag weer in de buurt van Pisco en Ica. We hebben dit slechts een seconde of 10 gevoeld en toen was het over. Dus gaan ontbijten (avondeten als je Belgische tijd rekent) in een zaakje met de redelijk onuitspreekbqre naam "Accllahuasy". Vervolgens het oude stadscentrum verkent maar wat direct opvalt is dat Lima altijd bewolkt is, niet van wolken maar van de smog. In de na-middag een minibus genomen naar de ruines van Pachacamac geweest. Wat me vooral gaat bijblijven is de rit heen en terug, omdat je hier de sloppenwijken van Lima doorkruist en dat is in geen enkele reisgids beschreven ... ongelooflijk eigenlijk ... .
s Avonds in de wijk Miraflores gaan eten en het contrast met de na-middag kon niet groter, Mc Donalds, Starbucks, ... lichtreclames en noem maar op. Daarna nog een pintje gedronken en het reisschema herbekeken want een heel gbied is op het moment niet bereikbaar met de Terra motto.
En nu maar hopen dat onze bagage op de volgende vlieger zit ...


NB. mijne rugzak zat er wel op, dien van de Henk niet :-(

De heenreis

s Morgens al vroeg opgehald door een prive Taxi bedrijf :-) en zo via Lint Naar Zaventem, met toch wel veel zenuwen in de buik. Het eerste wat we zagen was dat de vlucht vertraagd was, damn, en we hadden niet zoveel tijd om over te stappen. Gelukkig dat de man bij de incheck-balie (ja hoor, zeer betrouwbaar, hij sprak wel 8 talen) onze bagage rechtstreeks liet gaan en we deze niet opnieuw moesten inchecken in Atlamta. De vlucht was goed, een formulier ingevuld voor de Douane, en met dezelfde vertraging geland in Atlanta. Door de Security, maar wat bleek, een formulier te weinig ingevuld en dus erbij invullen, maar bij deze was ik dus verdacht,waarop ik naar een ander kantoortje moest waar ze me nog eens checkten ... . Resultaat van dit alles dat we na een spuurt van 400 meter maar net het vliegtuig haalden. De vlucht naar Lima as ook weer rustig en intussen was het al 23.30 plaatselijke tijd vooraleer we door de security waren, snel ff bagage oppikken, maar helaas, driewerf helaas, deze was er niet. Weer wachten, formulieren imvullen en dan uiteindelijk om 02.00 uur in het hotel. (gelukkig had de taxi gewoon 3 uur blijven wachten ... ) zo eindigde dag 1 ...

We zijn er ...

Voor al degene die het willen weten, we zijn dus een kot in de nacht aangekomen zo rond een uur of twee. Enig probleempje: de bagage was er niet. Niet geheel onverwacht als we de chaos van de Amerikanen op hun luchthaven gezien hebben.
Groetjes en tot later
BTW we zijn zeven uur achter op jullie, dus hier is het nu 11 uur in de morgen