Dag 15. verhuis / Pisac

We moesten deze morgen van hotel wisselen. Maar deze morgen was het knallend opstaan, zo rond een uur of 7 waren er vuurwerk knallen, blijkbaar een traditie hier als er iets te vieren is. Onze spullen gepakt en verhuisd naar Hotel Niños. Dit is een hotel opgestart door een Nederlandse die straatkinderen opvangt. Na onze installatie in een 5!-persoonskamer (alleen voor ons 2) een collectivo genomen naar Pisac, dit koste omgerekend 50 eurocent om 35 km af te leggen. Aangekomen in het stadje, over de markt gelopen, deze was best wel groot. 100-den souveniers kraampjes, maar eigenlijk bijna niemand om iets te kopen. Hoe deze mensen overleven wordt met de dag meer en meer een raadsel. Vervolgens een taxi genomen naar de Inca-ruines. ter vergelijking dit koste 3,5 euro voor 3 km, snappen wie snappen wil. Deze ruines zijn mooi verschollen in de bergen en het sfeertje dqt er hing was bij momenten mystiek maar niettemin zeer rustig. Er was er zelfs ene die op zijn panfluit aan het blazen was, wat deze sfeer nog versterkte, tot de plaatselijke jeugd met hune MP3 -speler met beatles muziek naar boven kwam. Heel populair de Beatles, wel een paar decennia later, maar ook verkrijgbaar volledig uitgevoerd met panfluiten. Bij de laatste ruine ne vlaming (Wim Verlinden uit Boechout) tegen gekomen, de eerste op deze reis. De terug reis was in een chicken-bus (als haringen in een ton op mekaar gepropt) . Zo dadelijk iets eten ... . Toeval o toeval wie kwamen we tegen. De canadezen van de trekking in Huaraz. Een kleine pizzeria op´gezocht en daar weer ongelooflijke dingen beleefd, bv dat er 1 iemand achter de wijn heeft gezocht die we besteld hebben en dus een kwartier verdween en dan tot de conclusie kwam dat er gene meer was en nog tal van die dingen ... .