Deze middag aangekomen in Puno Inca-trail was geweldig en alles goed verlopen.
Nq de vermoeiende laatste dag van de Inca trail ·smorgens al vroeg uit de veren om de bus te nemen richting Puno aan het tititaca-meer. Deze ging ongeveer een uur of zeven duren. Na enkele uren veranderde het landschap drastisch. We kwamen in een soort Steppe-landschap terecht, heel droog en uitgestrekte vlaktes op zeer grote hoogtes. Persoonlijkvond ik niet dat het er mooier op werd. Aangekomen in Puno een taxi genomen naar het hotel, waar een zeer vriendelijke eigenaar ons uitgebreid uitleg gaf over Puno en het meer. Een soepje gaan eten en naar het meer geweest om het toch eens te zien. Ze doen ook hier wel moeite maar eigenlijk vind ik de stad spuglelijk en dat geeft toch weer een apart gevoel, de helft van de wegen is hier nog gewoon aarde en het krioelt hier van de politie, en opvallend meer bedelaars dan elders.In de avond gaan eten (hier weer politie voor de deur) en daar bijna een halve fruitwinkel op mijn bord gekregen, het as veel meer heb al beter gegegeten hier. Bij het naar huis wandelen de eerste regen in 21 dagen gezien, een hevig onweer barste los. Snel bedje in want die busreis kruipt niet in je koude kleren.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten